Ik heb het 3 keer gedaan.  3 keer zwanger geweest, 3 keer bevallen.  Maar een roze wolk ben ik nooit tegengekomen.  Wel veel hormonen, slapeloze nachten, onwetendheid en goedbedoelde adviezen waar je uiteindelijk weinig aan had.  Ik ken ze wel hoor, de mama’s die zalig zwanger waren, een vlotte bevalling hadden en vanaf dag 1 wisten wat ze moesten doen om het hun baby naar de zin te maken.  Ik? Not so much.

Wist ik veel dat bevallen gewoon één van de weinige gebeurtenissen is waar effectief bloed, zweet en tranen bij te pas komen?  Dat vroedvrouwen soms met 2 op je buik komen duwen omdat baby er nu toch echt wel uit moet komen?  Dat het niet is omdat je eerste bevalling 8 uur duurt, dat bij nr. 2 ook zo zal zijn?  Dat je dus géén tijd hebt om nog even thuis die warme douche te nemen en de boterham met choco te eten eens je water gebroken is?  En dat je dan bijna in de gang van het verloskwartier bevalt en het dan zeker te laat is voor epidurale verdoving?  Dat sommige baby’s verkeerd om liggen en ze tijdens de bevalling gaan proberen om hem te laten keren?  Vraag het aan elke willekeurige mama en ze kan je minstens één horrorverhaal over haar bevalling vertellen.  Maar pas op, mama’s hebben de neiging je alle details mee te geven, hoe bloederig ook.  Vooral aan zwangere vrouwen, zeker diegenen die nog nooit bevallen zijn. Een of ander pervers genoegen halen we daar uit, om iemand nog banger te maken voor het onbekende.  Als veteranen die de loopgraven hebben overleefd, wisselen we bevallingsverhalen uit, terwijl de mama-in-spé bleker en bleker wordt.  Om zich ’s avonds te laten sussen door de papa-to-be, die zegt dat het allemaal zo erg wel niet zal zijn.  Hah, think again!

Wist ik veel dat borstvoeding, hoe natuurlijk ook, héél hard werken is?  Dat de meeste baby’s niet weten hoe ze moeten drinken?  Dat ze, na 2 slokjes melk, in slaap vallen?  Dat je, op aanraden van de vroedvrouwen, in de weer gaat met koude washandjes, om die kleine pruts toch maar wakker te houden?  Daar lig je dan hé, juist bevallen, met een heel nieuw persoontje in je armen. Terwijl maakt de super de luxe man washandjes nat, die hij tegen dat kind zijn snoetje moet drukken.  Ondertussen is de vroedvrouw komen vertellen dat je hem ook helemaal kan uitkleden (de baby, niet de man) omdat de koude de baby misschien wakker doet blijven.  Dus na een tijdje zit je ongemakkelijk op je kraambed, staat de super de luxe man als een dolgedraaide kolibrie te vragen wat hij nog kan doen en ligt er op je arm een blote baby te slapen, met een nat washandje op zijn voorhoofd en een halve tepel in zijn mini-mondje.  Roze wolk nergens te bespeuren.

Wist ik veel dat baby’s soms ook gewoon eens rustig willen liggen?  Dat ontdekte ik, toen ik na een hele avond rondhotsen met een ontroostbare baby op de arm, hem even moest neerleggen omdat ik nog niet geleerd had hoe je naar toilet kon gaan met een baby in de armen.  Het kind sliep direct.  Ondertussen kan ik dat wel trouwens, eenhandig gaan plassen.  Ik kan me zelfs niet herinneren wanneer ik voor het laatst naar toilet ben gegaan zonder dat één van de kinderen mij kwam storen.  Hebben kinderen een interne alarmklok die verklikt wanneer mama de knop van haar broek opendoet in het toilet?

Wist ik veel dat hormonen je leven bepalen,die eerste weken na een bevalling?  De super de luxe man dacht op een bepaald moment dat ze mij verwisseld hadden in het ziekenhuis voor een emo-kip kloon.  Ik was een wrak!  Het deurtje van de wasmachine sloot niet van de eerste keer?  Huilbui!  Koning Filip hield zijn eerste speech op tv?  Huilbui!  We waren vergeten om het bezoek suikerbonen mee te geven?  Huilbui!  Er fluit een vogel in de tuin? Huilbui!

Eerlijk waar, ik voelde mij die eerste weken na een bevalling eerder alsof ik de weg kwijt was in de jungle van Borneo dan dat ik rustig op een roze wolk zat te genieten.

Wat ik ondertussen wél weet, is dat een kind krijgen ondanks alle moeilijkheden die ik hierboven neerschreef, één van de mooiste ervaringen is die je in je leven mag meemaken.  En dat kind groot zien worden is nog mooier (en nog hectischer, heeft er soms iemand een handleiding?).  Daarom doe ik het dus, maal 3.   Dat, of ik ben echt wel gekker dan ik dacht…

PS: geen anti-borstvoeding hier hoor!  Iedereen doet ermee wat zij wil.  Peace!